نَمْنَمَ - نَمْنَمَةً [ نمنم ] ه : آن چيز را داراى نقش و نگار كرد ، - تِ الرّيحُ الرّملَ اوِ الماءَ : باد بر اثر وزش بر روى خاك و يا آب اثرى همانند نوشته پديد آورد ، - كتابَه : كتاب خود را با خطى زيبا و نازك نوشت . النُّمْنُم - [ نمنم ] : لكه‌هاى سفيدى كه بر روى ناخن نوجوانان پديد آيد . النِّمْنِم - [ نمنم ] : خطوط يا اثرى كه باد بر روى خاك و يا آب پديد آورد ، مرادف ( النُّمْنُم ) است . النمْنُمَة - [ نمنم ] : واحد ( النُّمْنُم ) است . النَّمْنَمَة - [ نمنم ] : مصدر است ، - ( ف ج ) : فن تصوير و عكاسى بر روى صفحه‌هاى كتاب خطى . النِّمْنِمَة - [ نمنم ] : واحد ( النِّمْنِم ) است . سفيدى كه بر روى ناخنهاى نوجوانان پديد آيد . النِّمْنِيم - [ نمنم ] : اثرى كه باد بر روى خاك يا آب گذارد . النُّمُوّ - [ نمو ] : مص ، رشد و نمو و يا زياد شدن حجم جسمى به صورت طبيعى بر خلاف چاقى و يا ورم و آماس . النَّمْوَة - [ نمو ] : ازدياد و يا زياد شدن چيزى . النَّمُوذَج - ج نَمُوذَجَات و نَمَاذجٍ : نمونه چيزى ، روش - اين كلمه فارسى است . النَّمُّورَة - ( ط ) : نوعى شيرينى و يا حلوا . النَّمُوم - [ نمّ ] : سخنچين ، دو بهم زن . النُّمِّيّ - [ نمّ ] : دشمنى ، خيانت ، عيب ، طبيعت ، گوهر و نژاد انسان ؛ « نمىالرَّجُلِ » : طبيعت مرد . النَّمِير - آب پاك و تميز و يا حسب و نسب ممتاز ، بسيار ، - من الْمَاءِ : آب سودمند چه گوارا باشد و چه ناگوار . النَّمِيص - پر يا موى كنده شده ، - من النَّبْت : آنچه از گياهان كه با دهان دام و ستور كنده و خورده مىشود و سپس مجدداً سبز و روئيده مىشود . النَّمِيق - « ثوبٌ نَمِيقٌ » : جامهء زيبا و برازنده . النَّمِيم - غيبت و سخنچينى . النَّمِيمَة - ج نَمَائِم [ نمّ ] : اسم است از ( النّم ) ، عمل و كار سخنچين ، حركت ، نوشتن ، صداى نوشتن ، ناشمرده و بىنظم سخن گفتن . نَهَا - - نَهْواً [ نهو ] ه : او را نهى كرد ، بازداشت ، منع كرد ، نَهَى - - نَهْياً [ نهي ] ه ، و العامَّة تقول « يَنْهِيه » ، عن كذا : او را بشدت نهي و يا منع كرد ، - اللَّه عَنْ كَذا : خداوند كار يا چيزى را حرام كرده است ، - إليه الْخَبر : از خبر آگاه شد ؛ « هو رَجُلٌ نَهَاكَ مِنْ رجُلٍ » : آن مرد تو را از معاشرت و يا دوستى با ديگرى منع كرد و اصرار ورزيد كه فقط با او دوست باشى . نَهَّى - تَنْهِيَةً [ نهي ] ه : به معناى [ نَهاه ] مىباشد و تشديد براى مبالغه است ، - الشّيءُ : آن چيز بپايان رسيد ، - اليه الخبرَ : خبر را به اطلاع يا به آگاهى وى رسانيد . النُّهَى - [ نهي ] : جمع ( النُّهْيَة ) است ، عقل ، خرد كه انسان را از هر كار ناپسنديده باز مىدارد . النِّهَى - [ نهي ] : شيشه ، بلور . النُّهَاء - [ نهي ] : ارتفاع و بالا رفتن آب ، قدر و منزلت ، شيشه . النِّهَاء - [ نهي ] : پايان هر چيزى ، قدر ، سنگ مرمر براق ، نوعى مهره ، - من النّهارِ و الماءِ : بلندى روز و يا آب . النِّهَائِيّ - [ نهي ] : پايانى ، آخرى ؛ « انْذارُ نِهائيُّ » : آخرين اخطار ؛ « حُكْمٌ نِهَائِيُّ » : حكم قطعى . النَّهَّاب - چپاولگر ، غارتگر . النَّهَاة - [ نهي ] : « نَفْسٌ نَهَاةٌ » : نفسى فارغ از هر چيزى . النَّهَار - ج أَنْهُر و نُهُر ، و العامَّة تجمعُه على نَهَارات : روز ، از بامداد تا غروب آفتاب . اين كلمه متضاد [ اللَّيل ] است ، - ج أنْهِرَة و نُهُر ( ح ) : جوجهء مرغ سنگخوار ، - ( ح ) : جُغد نر يا پرندهء نر ديگرى بنام ( هوبره ) . النَّهَارِيّ - منسوب به روز ، غذائى كه در اول روز تناول كنند . النُّهَاز - اندازه و برابر ؛ « هذا نُهَازُ ذاك » : اين به اندازه و يا مقدار آنست . النِّهاز - مرادف ( النُّهَاز ) است . النَّهَّاز - صيغه مبالغه بر وزن فَعّال است ، خرى كه در راه رفتن سينه اش را تكان دهد . النَّهَّاس - صيغهء مبالغه است بر وزن فَعّال ، - ( ح ) : شير ، گرگ . النِّهَاض - من الطرق : بلنديها و گردنه‌هاى راه . النَّهَّاض - بسيار شتابگر ، گردن ؛ « مكانٌ نَهَّاضٌ » : جاى بلند و مرتفع . النُّهَام - ج نُهُم : راهب ديرنشين ، - ( ح ) : جغد . النَّهَّام - صيغهء مبالغه است بر وزن ( فَعّال ) ، - ( ح ) : شير ، ميانهء راه آشكار . النَّهَّامَة - مؤنث ( النَّهَّام ) است ، - ( ح ) : شير . النُّهَامِيّ - آهنگر ، نجار ، راهب ، راه سهل و آسان . النَّهَامِيّ - آهنگر ، نجار . النِّهَامِيّ - مرادف ( النُّهَامِيّ ) است . النَّهَاوِش - [ نهش ] : ستمگريها . النِّهَايَة - ج نِهَايَات [ نهي ] : پايان و نهايت هر چيزى ر « الى مَا لَا نِهايةَ لَه » : بىپايان ؛ « فى النِّهاية » : در پايان ، نهايت درجهء امكان ؛ « كان نهايةً فى الحِذْق » : در نهايت مهارت بود ؛ « نِهاياتُ الدّارِ » : حدود و ديوار ساختمان . نَهَأ - - نَهْأً [ نهأ ] الإِناءُ : ظرف پُر شد . نَهُؤَ - - نَهْأً وَنَهَاءَةً و نَهُوءاً و نُهُوءَةً و نَهَاوَةً [ نهأ ] اللحْمُ : مرادف ( نَهِئَ ) است . نَهِئَ - - نَهْأً وَنَهَاءَةً و نَهُوءاً و نُهُوءَةً و نَهَاوَةً [ نهأ ] اللَحمُ : گوشت پخته نشد . نَهَبَ - - نَهْباً الغنيمةَ : به غنيمت گرفت ، - القَومُ فُلاناً : قوم بر او حملهء زبانى كردند و سخنان ناهنجار به او گفتند ، - ه الكلبُ : سگ پاشنهء پاى او را گرفت . نَهِبَ - - نَهَباً : مرادف ( نَهَبَ ) است . النَّهْب - مص ، نوعى دويدن ، - ج نِهَاب :